Welke onhebbelijkheid staat jouw succes in de weg?

Kan er nog gesproken worden over talentmanagement zonder daarbij in slaap te vallen? Er is inmiddels zoveel over geschreven dat dat moeilijk lijkt te gaan. Toegegeven het is goed om te weten wat je sterken punten zijn en het is ook erg fijn voor je ego maar er is meer...

Elke professional heeft ook zijn eigenschappen en gedragingen die zonder dat men dit van zichzelf weet successen in de weg kunnen staan. Je zult ze ongetwijfeld bij sommige collega’s herkennen. Helaas is het een stuk moeilijker dit bij ons zelf te ontdekken. Psychisch gezonde mensen denken vaak aanmerkelijk positiever over zichzelf dan gerechtvaardigd is. Zo weten we bijvoorbeeld uit de sociale psychologie dat mensen geneigd zijn om successen aan zichzelf toe te schrijven en falen aan anderen. De kunst voor de professional is om juist ook naar je onhebbelijkheden te kijken. Ik noem hier een paar voorbeelden van deze gedragingen (een aantal voorbeelden ontlenen we aan het boekje “tot hier en niet verder van Marshall Goldsmith, dit boekje voorziet ook in een uitstekende methode onwelkome gedragingen aan te pakken en daadwerkelijk te veranderen):

-          Langdradig spreken: Meestal ontstaat dit uit de angst onvolledig te zijn.

-          Jezelf klein maken: Ook wel het “sorry dat ik besta syndroom”. Je zult het natuurlijk vervelend vinden maar zou ik alstublieft, wellicht, misschien een beetje een opmerkinkje kunnen maken over….

-          Niet luisteren: Niet luisteren is altijd een symptoom van de ziekte “te veel met je zelf bezig zijn”.

-          Te veel waarde willen toevoegen: Het fenomeen dat sommige mensen altijd op gepaste en ongepaste momenten de neiging niet kunnen weerstaan om kwistig met hun expertise te strooien.

-          Altijd de discussie aan gaan: Competitie is voor veel mensen een levensbehoefte. Voor de adviseur werkt dat niet altijd in je voordeel.

-          Jezelf opblazen: Het emiel Ratelband syndroom. De focus ligt niet op de opdracht maar op de adviseur zelf.

-          Abstractieneurose: Mistig en weinig concreet taalgebruik. In sommige ambtelijke instellingen tot cultuur verheven.

-          Oplossingsdwang: Prematuur dingen willen oplossen zonder dat helder genoeg is wat het probleem is en wat de achtergronden zijn.

-          Het A-team syndroom: Voor alle probelemen die je tegenkomt de verantwoordelijkheid willen dragen. Levensgevaarlijk voor de energiebalans  omdat vanuit deze positie je andere stakeholders niet meer aanspreekt op hun eigen verantwoordelijkheid.

-          Inhoudsobsessie:  De neiging om altijd op inhoudniveau te interveneren zelfs op het moment dat het proces elke kans op resultaat in de weg staat.

-          Excuus-truus: Bij fouten of falen altijd meteen een excuus klaar hebben zonder werkelijk verantwoordelijkheid te willen dragen

En? Welke valkuil is voor jouw van toepassing? Lees het boekje "tot hier en niet verder" van Marshall Goldsmith en kijk verder dan je talenten!

Het tackelen van politieke ratten in organisaties

Ons redeneren bestaat grotendeels in het zoeken naar argumenten om te blijven geloven wat we al geloven. (James Harvey Robinson)

Er zijn veel redelijke argumenten te vinden voor onredelijke standpunten. Dat is een van de problemen als je in het spel om invloed teveel op de inhoud vertrouwd. Toch kun je als professional de kwaliteit van argumenten wel wegen. Joep Schrijvers schreef in zijn boekje dat ratten vaak gebruik maken van oneigenlijke argumenten. Hieronder staan er een aantal uitgewerkt. Vandaag de drogredenering van de foute generalisatie en de cirkelredenering. Herken jij ze vanuit jouw professionele praktijk?

Drogredenering van de foute generalisatie.

Hierbij baseer je een uitspraak over een grote populatie op een te kleine steekproef. Een bijzondere variatie van deze drogreden is uitgaan van je eigen ervaring. Je wilt betogen dat managers weinig invoelingsvermogen hebben. Je weet dit omdat je zelf een aantal managers kent die zich niet in anderen kunnen inleven. Andere mensen zullen echter andere managers kennen en daarom een andere mening hebben over dit onderwerp.

De cirkelredenering.

“Dit is een slecht plan, want het deugt gewoon niet”. De onderbouwing van jouw mening is in feite geen onderbouwing, maar een herhaling van jouw mening.

9 tips voor politiek handelen op de werkplek

Iedereen heeft er mee te maken of je het leuk vindt of niet; Het politieke spel in organisaties. De meeste mensen worden er niet echt gelukkig van. Maar politiek in organisaties is niet alleen maar het rattengedrag in de slangenkuil. Je kan het ook zien als een spel waarin je  beïnvloedt  en beïnvloed wordt.  Hier volgen negen tips om er beter in te worden!

1) Handel doelgericht

Politiek op de werkplek gaat over het beïnvloeden van besluitvorming.. Je bent hierin pas effectief als je weet wat je wilt bereiken. Durf dus duidelijke doelen te stellen.

2) Vooruit zien is regeren!

Wacht niet af maar neem initiatief. Vooruit denken is een teken van politiek meesterschap.

3) Denk in belangen in plaats van standpunten.

 In het politieke spel wordt gesproken in de taal van argumenten en standpunten. Daaronder spelen de werkelijke belangen een doorslaggevende rol. Probeer de belangen van anderen te achterhalen, of ze nou bespreekbaar zijn of niet. De belangen kun je achterhalen door goed door te vragen over het waarom van de standpunten.

4) Weet wie je gaat beïnvloeden

Als je goed bent in communicatie helpt je dat absoluut om het spel te spelen, maar het is niet voldoende. Soms moet je buiten de gebaande paden treden om succesvol te kunnen beïnvloeden. Maak  eerst een voorstelling van alle belangrijke partijen die bij jouw doel betrokken zijn (een zogenaamde  stakeholdersanalyse) zodat je weet  hoe het krachtenveld in elkaar steek en je helder hebt met wie (en wanneer) je moet gaan communiceren en beïnvloeden.

5) Werk verschillende scenario’s uit

De geijkte weg (bijvoorbeeld via je direct leidinggevende) biedt lang niet altijd de meeste kans op succes. Werk verschillende beïnvloedingsmogelijkheden uit en weeg de voor en nadelen af.  

6) Vat mogelijke weerstanden nooit persoonlijk op

Voor het overleven in politieke situaties heb je een olifantenhuid nodig. Die helpt je, wanneer het spel grimmiger wordt, om jezelf niet te verliezen in je emoties. Met een olifantenhuid wordt het spel leuk(er) en word je effectiever.

7) Zie de relaties op het werk als een doel op zich
Bij politiek op de werkvloer is de gunfactor cruciaal. Investeer in mensen en zorg voor een positief saldo op de emotionele bankrekening. Succes wordt je gegund..

8) Check je aannames

Bij de koffieautomaat worden vaak cynische complottheorieën uitgewisseld die eigenlijk helemaal niet waar zijn. Negatieve emoties, zoals jaloezie en angst zorgen voor veel veronderstelde onzin. Het loont om op onderzoek uit te gaan en niet te handelen op basis van sprookjes.

9)  Stel je zelf zo nu en dan de vraag ‘Waar ben ik mee bezig’

Organisatieolitiek is een proces dat nooit stopt. Neem regelmatig de tijd om de balans op te maken en om te checken of jouw gekozen strategie nog steeds de beste is.