Kan er nog gesproken worden over talentmanagement zonder daarbij in slaap te vallen? Er is inmiddels zoveel over geschreven dat dat moeilijk lijkt te gaan. Toegegeven het is goed om te weten wat je sterken punten zijn en het is ook erg fijn voor je ego maar er is meer...
En? Welke valkuil is voor jouw van toepassing? Lees het boekje "tot hier en niet verder" van Marshall Goldsmith en kijk verder dan je talenten!
Elke professional heeft ook zijn eigenschappen en gedragingen die zonder dat men dit van zichzelf weet successen in de weg kunnen staan. Je zult ze ongetwijfeld bij sommige collega’s herkennen. Helaas is het een stuk moeilijker dit bij ons zelf te ontdekken. Psychisch gezonde mensen denken vaak aanmerkelijk positiever over zichzelf dan gerechtvaardigd is. Zo weten we bijvoorbeeld uit de sociale psychologie dat mensen geneigd zijn om successen aan zichzelf toe te schrijven en falen aan anderen. De kunst voor de professional is om juist ook naar je onhebbelijkheden te kijken. Ik noem hier een paar voorbeelden van deze gedragingen (een aantal voorbeelden ontlenen we aan het boekje “tot hier en niet verder van Marshall Goldsmith, dit boekje voorziet ook in een uitstekende methode onwelkome gedragingen aan te pakken en daadwerkelijk te veranderen):
- Langdradig spreken: Meestal ontstaat dit uit de angst onvolledig te zijn.
- Jezelf klein maken: Ook wel het “sorry dat ik besta syndroom”. Je zult het natuurlijk vervelend vinden maar zou ik alstublieft, wellicht, misschien een beetje een opmerkinkje kunnen maken over….
- Niet luisteren: Niet luisteren is altijd een symptoom van de ziekte “te veel met je zelf bezig zijn”.
- Te veel waarde willen toevoegen: Het fenomeen dat sommige mensen altijd op gepaste en ongepaste momenten de neiging niet kunnen weerstaan om kwistig met hun expertise te strooien.
- Altijd de discussie aan gaan: Competitie is voor veel mensen een levensbehoefte. Voor de adviseur werkt dat niet altijd in je voordeel.
- Jezelf opblazen: Het emiel Ratelband syndroom. De focus ligt niet op de opdracht maar op de adviseur zelf.
- Abstractieneurose: Mistig en weinig concreet taalgebruik. In sommige ambtelijke instellingen tot cultuur verheven.
- Oplossingsdwang: Prematuur dingen willen oplossen zonder dat helder genoeg is wat het probleem is en wat de achtergronden zijn.
- Het A-team syndroom: Voor alle probelemen die je tegenkomt de verantwoordelijkheid willen dragen. Levensgevaarlijk voor de energiebalans omdat vanuit deze positie je andere stakeholders niet meer aanspreekt op hun eigen verantwoordelijkheid.
- Inhoudsobsessie: De neiging om altijd op inhoudniveau te interveneren zelfs op het moment dat het proces elke kans op resultaat in de weg staat.
- Excuus-truus: Bij fouten of falen altijd meteen een excuus klaar hebben zonder werkelijk verantwoordelijkheid te willen dragen
En? Welke valkuil is voor jouw van toepassing? Lees het boekje "tot hier en niet verder" van Marshall Goldsmith en kijk verder dan je talenten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten